majtra: malarstwo

sobota, 1 maja 2010

Sztuka: William Turner

William Turner, a dokładniej Joseph Mallord William Turner. Angielski malarz (ur. 23 kwietnia 1775 w Londynie, zm. 19 grudnia 1851 w Londynie). Uważany za prekursora impresjonizmu. Człowiek o niezwykle specyficznym pędzlu, malujący przede wszystkim rozmyte, romantyczne pejzaże, zaś jak wieść głosi nie dający sobie rady z postaciami ludzi.

Autoportret

Anioł wśród burzy

Burza śnieżna

Deszcz, para i predkość. Wielka Zachodnia Kolej Żelazna

Dogana i Santa Maria della Salute

Holenderskie statki w wichurze

Wschód kartagińskiego Imperium

Flisacy załadowujący węgiel nocą.

Jezioro Buttermere

Ostatnia podróż »Fighting Temeraire«

Owidiusz wypędzony z Rzymu

Piąta plaga egipska

Pochówek na morzu

Poranek po potopie

Pożar Parlamentu

Przełęcz św. Gotarda

Przybycie do Wenecji

Rybacy na morzu

Wrak Minotaura

niedziela, 14 marca 2010

Sztuka: Caspar David Friedrich

Tym razem ździebko o sztuce, ale tylko ździebko, kto będzie chciał więcej zawsze może poszperać w internecie czy podręcznikach malarstwa.

Zaczynamy od Caspara Davida Friedricha, nie dlatego że najlepszy, nie dlatego że najbardziej go lubię, ale dlatego, że przypomniał mi się dziś i myślę, że warto nieco odkurzyć sobie jego postać. Bardzo charakterystyczny pędzel, kto go zna raczej nie pomyli jego obrazów z żadnymi innymi.

Caspar David Friedrich (ur. 5 września 1774 r. w Greifswaldzie, zm. 7 maja 1840 r. w Dreźnie) – niemiecki malarz, uznawany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli malarstwa romantycznego.

Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze i Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Podróżował na Rugię i w Karkonosze. Malował widoki zimowej lub jesiennej przyrody o cechach religijnych i symbolicznych. Motywami obrazów artysty są realistycznie ukazane ruiny kościołów, postacie pogrążone w kontemplacji, odwrócone tyłem do widza, uschłe drzewa, cmentarze, blaski wieczoru lub świtu. Wartości nastrojowe wyrażał linearną, streficzną zabudową płaszczyzny obrazowej.