Pokazywanie postów oznaczonych etykietą leon niemczyk. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą leon niemczyk. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 26 sierpnia 2010

Film: Pociąg

"Nikt nie chce kochać, wszyscy chcą być kochani"

Tytuł oryginalny: Pociąg
Reżyseria: Jerzy Kawalerowicz
Scenariusz: Jerzy Lutowski, Jerzy Kawalerowicz
Produkcja: Polska
Gatunek: Film psychologiczny
Rok produkcji: 1959
Czas trwania: 93 minut
Obsada:  Lucyna Winnicka (Marta), Leon Niemczyk (lekarz), Teresa Szmigielówna (żona adwokata), Zbigniew Cybulski (Staszek), Helena Dąbrowska (konduktorka), Ignacy Machowski (pasażer wagonu sypialnego), Roland Głowacki (morderca), Aleksander Sewruk (adwokat) i inni

Słucham właśnie płyty Somnambulist Andrzeja Kurylewicza, na której popis swych możliwości wokalnych daje Wanda Warska i za każdym razem mam przed oczami obrazy właśnie z tego filmu Kawalerowicza. Dlaczego ?
Po pierwszej minucie filmu i pierwszej minucie płyty wszyscy powinni mieć jasność dlaczego. Nie będę tego wyjawiał, chętni poszukają, trzeba na to całe 2 minuty. 

Zastanawiam się dlaczego nie pisałem jeszcze o tym filmie, jakiś fatalny zanik pamięci chyba mnie złapał, bo przymierzałem się do tego bodaj z pięć razy, aż w końcu uszło to mojej uwadze, oj głupi ten człowiek, głupi...
"Pociąg" jest kolejnym przykładem geniuszu Jerzego Kawalerowicza, geniuszu zarówno pod względem napisanej fabuły, ujęć, muzyki (m.in. Andrzeja Trzaskowskiego i Andrzeja Kurylewicza) i montażu. Wiem doskonale, że cały sztab ludzi pracował przy tej produkcji, ale to jednak Kawalerowicz miał swoją wizję i ostatecznie stopił wszystko w piękną całość. 
Włączamy film, mijają minuty, a my siedzimy w pociągu i razem z Leonem Niemczykiem podziwiamy Lucynę Winnicką i Teresę Szmigielównę. Ten film autentycznie wciąga w siebie, czujemy duszność w korytarzu, zapach spoconych ciał, przepychającego się koło nas konduktora, w końcu świeży powiew morskiej bryzy i delikatne ciepło porannego słońca, które zwiastuje letnie upały. 
Fabuła jak przystało na Kawalerowicza jest dość zagadkowa, nie moim zadaniem jest ją tu przybliżać, moim zadaniem jest polecić film z całego serca, co niniejszym czynię. Kanon polskiej filmografii. Koniecznie trzeba obejrzeć. 

W Telewizji, w wypożyczalniach, ewentualnie: 

http://rapidshare.com/files/106011930/1959.Poci_g.part1.rar
http://rapidshare.com/files/106015763/1959.Poci_g.part2.rar
http://rapidshare.com/files/106019831/1959.Poci_g.part3.rar
http://rapidshare.com/files/106024296/1959.Poci_g.part4.rar
http://rapidshare.com/files/106028966/1959.Poci_g.part5.rar
http://rapidshare.com/files/106034417/1959.Poci_g.part6.rar
http://rapidshare.com/files/106036067/1959.Poci_g.part7.rar

wtorek, 2 lutego 2010

Film: Wielki Szu

"Graliśmy uczciwie: ja oszukiwałem, ty oszukiwałeś – wygrał lepszy.
Wyobraź sobie, że siadamy do dużej gry. Ty jesteś fascynat, więc ten dom przegrywasz. Ty jesteś przegrany – ja jestem wygrany. Ty nie masz domu – a ja? – Ja także go nie mam. Bo wygrałem tylko złotówki. Bo każda gra ma taką właśnie przemienność: różne wartości potrafi przemienić na złotówki. Ale odwrotnie... nie da się, niestety."

Tytuł oryginalny: Wielki Szu
Reżyseria: Sylwester Chęciński
Scenariusz: Jan Purzycki
Produkcja: Polska
Gatunek: Dramat psychologiczny
Rok produkcji: 1982
Czas trwania: 96 minut
Obsada: Jan Nowicki ("Wielki Szu"), Andrzej Pieczyński (taksówkarz Jurek), Dorota Pomykała (prostytutka Jola), Leon Niemczyk (Stefan Mikun), Karol Strasburger (karciarz Denel), Grażyna Szapołowska (żona "Wielkiego Szu"

za portalem filmpolski.pl
"Wielki Szu" był jednym z największych kinowych przebojów w Polsce w 1983 r. - obejrzało go wówczas ponad 2 miliony widzów, a recenzenci rozpływali się w zachwytach. Takiemu kinu dochowują wierności widzowie, marzą o nim aktorzy, a kolejnym pokoleniom reżyserów śnią się takie udane pod każdym względem obrazy. Tajemnica sukcesu tkwi w umiejętnościach reżysera, scenarzysty (znakomity debiut Jana Purzyckiego), w doborze aktorów (szczególnie Jana Nowickiego jako tytułowego mistrza karcianej szulerki oraz Andrzeja Pieczyńskiego jako jego ucznia), a wreszcie w zręcznej grze uczuciami widza, który niemal bezwiednie poddaje się ekranowej fikcji. Tłem wydarzeń w filmie Chęcińskiego jest "gierkowska" Polska lat 70.: Polska marzeń o mniej szarym życiu i blichtru ówczesnych nowobogackich "elit". Na tym tle twórcy kreślą portret nieco staromodnego samotnika i outsidera, "triumfatora z piętnem przegranej w oczach", który - wybrawszy w młodości specyficzną i niezgodną z prawem drogę postanowił szukać sensu istnienia w doskonaleniu swych umiejętności. Ale jeszcze ważniejszy jest w "Wielkim Szu" swoisty pojedynek między mistrzem i uczniem, starym wilkiem i młodym wilczkiem, wielkim kanciarzem zmęczonym życiem, wyposażonym w życiową mądrość, doświadczenie i dystans, a niecierpliwym młodzikiem zafascynowanym jego osobowością, głodnym sukcesu i pieniędzy, trawionym gorączką rodzącego się nałogu.

Wracam do niego raz za razem, szczerze mówiąc nie wiem co mnie w nim tak fascynuje, może niedostępny świat oszustw pokerowych, może świetnie napisany scenariusz, może rewelacyjna gra Jana Nowickiego, a może wszystko po trochu...wiem natomiast, że jeszcze nieraz do niego wrócę, bo zwyczajnie warto odświeżać sobie filmy tej klasy, mimo że, nie ukrywajmy, jest to kino popularne. 

Do obejrzenia:
http://rapidshare.com/files/195709272/Wielki_Szu__1983_.part1.rar
http://rapidshare.com/files/195716567/Wielki_Szu__1983_.part2.rar
http://rapidshare.com/files/195734603/Wielki_Szu__1983_.part3.rar
http://rapidshare.com/files/195862717/Wielki_Szu__1983_.part4.rar